Odcinek 71 – Ghost Runner

Wyjątkowo chaotycznie i bełkotliwie (znaczy się, wracam do formy), w dodatku z towarzyszeniem kaszlu o dwóch kultowych filmach science-fiction, chociaż mało o samych filmach, a więcej o stawianym przez nie pytaniu czyli gdzie zaczyna się, względnie gdzie się kończy, człowieczeństwo.

Może podobne:

Podziel się na:
  • Facebook
  • Twitter
  • Google Bookmarks
  • Wykop
  • email
Licencja Creative Commons
K-pok jest udostępniany na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa-Na tych samych warunkach 3.0 Polska.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Seria I i oznaczony tagami , , , , , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.
  • bałfan

    Przestawiałeś coś w szafie nagrywając? Bo coś strasznie stukało.
    Tak w ogóle bardzo dobry odcinek, który mi przypomina, że muszę się w końcu za GitS wziąć.

    • Bartek „godai” Biedrzycki

      Siedziałem w łazience, jak zawsze. Nie wiem, co stukało. Musiałbym odsłuchać, a nie lubię siebie słuchać, bo strasznie siebie denerwuję ;)

      A jak nie znasz GitSa, to się weź. Koniecznie oryginalny film, „Innocence” sobie odpuść, a to serial jest niezły. Z Mangi tylko oryginalny i 1.5, GitS 2 jest też słaby (nic wspólnego z filmem GitS 2, który jest niepotrzebnie rozbuchanym do całej fabuły epizodem z pierwszej mangi).

  • Bardzo dobrze się słuchało. Zrobiłeś mi ochotę na ponowne obejrzenie tych filmów.

    • Bartek „godai” Biedrzycki

      Bardzo się cieszę. Polecam, filmy są do dostania bez problemu (Blade Runner chyba w 6 wersjach ;) ).

  • au

    poza tym, ze oba te filmy sa ucztą dla oka, to w tej filozoficznej warstwie to… seriously, problemu z androidami i cyborgami nie bedziemy mieli jeszcze bardzo długo, nie o to w nich chodzi. to kompletne alegorie. to jest o tym, o czym jest „Memento”: że jak możesz byc pewnym czegokolwiek o sobie, swoim zyciu, jeżeli nie jestes pewien swojej pamięci. Rachel nie wie, że jest replikantem, bo eksperymentalnie wszczepiono jej klastry pamięci siostrzenicy Tyrella, Motoko dostaje wątpliwosci, ponieważ wie, że coś takiego można zrobić- widz poznaje efekty na przykładzie biednego kierowcy śmieciarki.
    ale nie trzeba wcale być ofiarą mózgowego hakerstwa albo produktem Tyrell Corp, żeby mieć problemy z pamięcią: bohater Memento przeżywa wypadek, trochę podobny do tego, który dotknął bohatera Trzynastki. lub też Jasona Bourne’a.
    bohaterowie tych tytułów nie wiedzą kim są, i jest to równie dramatyczne, jak nie wiedzieć czy się jest człowiekiem. nie wiedzą za co się mszczą i czy pociągając za spust celują do właściwego c

  • au

    złowieka.

    hm.

    jak mi wysłało komenta, skoro nie nacisnąłem „wyslij”?

    a moze nacisnałem?

    czy to ja nacisnąłem, czy ktos inny?

    czy ktos kim byłem minutę temu?

    czy może to zrobiła moja lewa reka jak reka Ijona Tichego w „Pokoju na Ziemi?”